Nee durven zeggen

De moeder van Maaike heeft een borderlinestoornis, gecombineerd met PTSS en depressie. Bovendien heeft ze diabetes type 1. En toen Maaike veertien was, werd er bij haar stiefvader MS geconstateerd. Vanaf toen moest zij voor haar moeder én voor haar stiefvader zorgen.

“In het begin viel de zorglast nog mee, maar in de loop van de jaren werd die steeds intensiever. In 2015 verloor mijn moeder haar baan door haar ziekte én werd mijn stiefvader opgenomen in een verpleeghuis. Die gebeurtenissen waren een grote klap voor mijn moeder: ze belandde op de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis. Nu is ze redelijk stabiel, hoewel ze nog steeds stemmingswisselingen heeft. Het was een emotionele, vermoeiende tijd. Ik was verdrietig omdat ze suïcidaal was. En gestrest omdat ik zoveel moest regelen en ook nog mijn eigen leven moest leiden. Ik maakte een afspraak met een praktijkondersteuner ggz om te praten en om te leren omgaan met de situatie thuis. Dat hielp: ik werd wat rustiger. Zij wees me op de cursus ‘Psychiatrie in de familie’ van Yulius. Ik heb me gelijk ingeschreven.

Tijdens de cursus heb ik geleerd hoe ik door mijn gedrag een situatie kan beïnvloeden. En hoe ik grenzen kan trekken. Nee durven zeggen als mijn moeder iets vraagt. Ik moet het nog wel beter leren toepassen in de praktijk, want in crisissituaties verval ik snel in oude patronen. Ik heb ook veel geleerd van de andere deelnemers. Vaak doordat iemand vroeg: ‘Maar waarom doe je dat eigenlijk zo?’

Ik zie mijn toekomst rooskleurig in: ik heb een lieve vriend en met mijn carrière komt het wel goed. Maar ik wil graag dat mijn kinderen een oma krijgen. Daar maak ik me af en toe wel zorgen om.”