De klinische opname van onze zoon Bram (4 jaar)

Bram is 4 jaar als hij wordt aangemeld voor opname bij de Verrekijker. Naarmate Bram groter wordt laat hij steeds meer boos en koppig gedrag zien. Wanneer hij zijn zin niet krijgt, is het huis te klein. Zijn ouders hebben al veel hulp gehad. Dit helpt even, maar leidt niet tot blijvende veranderingen bij Bram. Sinds Bram op de basisschool zit, blijkt dat hij niet mee kan komen met zijn leeftijdsgenootjes; hij gaat zijn eigen gang en kan zich maar moeilijk in de groep voegen. Brams moeder Elly vertelt over de klinische opname van haar zoon.

Onze energie was op

‘Als Bram een goede dag heeft is hij een vrolijk kind. Hij houdt van klimmen en met de bal spelen. Ook stoeien met zijn vader vindt hij erg leuk. We vonden het dan ook een hele zware stap om ons zoontje op te laten nemen, maar onze energie was op. We hadden het gevoel dat we vastgelopen waren. Op de Verrekijker hebben de sociotherapeuten en het behandelteam veel gedaan om Bram en zijn gedrag zo goed mogelijk te begrijpen. Hij heeft verschillende onderzoeken gehad en samen met de observaties werd steeds duidelijker dat Bram heel veel moeite bleek te hebben om veel informatie tegelijk te kunnen begrijpen. Pak je schoenen, doe je jas aan en dan gaan we naar school, was voor hem al veel te veel.

Brams 'gebruiksaanwijzing'

Gaandeweg kwamen we met het behandelteam steeds meer achter zijn ‘gebruiksaanwijzing’ waardoor we veel beter wisten wat we van Bram konden vragen. Door alle ruzies en boosheid was de relatie tussen ons en Bram behoorlijk verstoord geraakt. Daarom hebben we met het gezin een aparte therapie gehad waardoor wij leerden stabiel te blijven en rustig te reageren. Bram leerde dat hij weer op ons kon gaan vertrouwen. We deden hele leuke bewegingsoefeningen waarbij we ook weer steeds meer lol gingen maken met elkaar! Na 9 maanden is Bram weer thuis komen wonen. Dit ging geleidelijk en vanuit de Verrekijker is nog lang wekelijks iemand thuis gekomen om met ons te oefenen in de aanpak van Bram en ons te ondersteunen als hij weer meer boze buien kreeg. Ik bel ze nog steeds wel eens als ik het even niet meer weet!’